Er is maar één Albert Heijn, één Shell en één Kerk…

Aan het hoofd van elke grote onderneming staat vaak een algemeen directeur, CEO of bestuurder. Deze draagt uiteindelijk de verantwoordelijkheid voor het reilen en zeilen van alle vestigingen en voor het werk van duizenden medewerkers. Ook de Kerk heeft een Hoofd. Wie dat is? Niet de paus, niet de koning van Engeland en ook niet de patriarch van de Russisch-Orthodoxe Kerk.

Het Hoofd van de Kerk draagt in de Bijbel vele namen en titels waaronder: ‘Koning der koningen’,  ‘Heere der heren‘, ‘Immanuel’, ‘Zoon des mensen’, ‘eniggeboren Zoon van God’, ‘het Woord’, ‘Zoon van David’, ‘Lam van God’, ‘Middelaar’, ‘Hogepriester’, ‘Verlosser’ en ‘Goede Herder’. Hij noemt Zichzelf ‘de Weg’, de ‘Waarheid’ en het ‘Leven’. Wij kennen Hem als Jezus Christus, de Zoon van God en het Hoofd van de Kerk.

Er zijn veel overeenkomsten tussen grote ondernemingen en de Kerk. Medewerkers in bedrijven worden opgeleid en toegerust voor de taak die hun wacht. Binnen die bedrijven zijn regels, procedures, reglementen en formulieren. Vaak worden die samengebracht in een handboek, dat regelmatig wordt aangepast aan nieuwe omstandigheden.

Ook de Kerk heeft een Handboek: de Bijbel. Al bijna tweeduizend jaar lezen christenen daarin wie God is, wie de mens is en hoe God door Jezus Christus redding aanbiedt. Door de eeuwen heen is de Bijbel steeds opnieuw vertaald, zodat mensen Gods Woord in hun eigen taal kunnen lezen. De taal van een vertaling kan veranderen, maar de boodschap blijft dezelfde.

Veel kerken gebruiken naast de Bijbel ook belijdenisgeschriften. Bekende voorbeelden zijn de Apostolische Geloofsbelijdenis, de Heidelbergse Catechismus, de Nederlandse Geloofsbelijdenis en de Dordtse Leerregels. Deze geschriften zijn bedoeld om de inhoud van de Bijbel samen te vatten, uit te leggen en door te geven.

Toch gaat het daar soms mis. Een uitleg die bedoeld was om naar de Bijbel te verwijzen, kan in de praktijk bijna hetzelfde gezag krijgen als de Bijbel zelf. Er ontstaan kerkelijke ‘filialen’ met een eigen naam, een eigen logo, een eigen kerkorde, eigen leiders en eigen opleidingsinstituten.
Binnen die kerken wordt verschillend gedacht over tal van onderwerpen. Denk bijvoorbeeld aan de doop, het avondmaal, de plaats van Israël, de gaven van de Heilige Geest, de rol van vrouwen in de gemeente en de ambten van predikant, ouderling en diaken.

Is de Bijbel daar dan niet duidelijk over? Jawel. Toch blijken christenen dezelfde teksten verschillend te lezen en uit te leggen. Soms komt dat door kerkelijke tradities, soms door theologische uitgangspunten en soms door de tijd en omgeving waarin mensen leven. Zo ontstonden steeds meer kerken, stromingen en gemeenten.
Maar boven al die kerken staat maar één Hoofd: Jezus Christus. En ondanks alle verschillen is er maar één wereldwijde Kerk, gevormd door allen die Hém toebehoren.

Daarover gaat deze website: De Kerk in het midden. Over de Kerk van Jezus Christus, over wat haar samenbindt en over de vragen die haar soms verdelen.
Niet om het laatste woord te spreken, maar om steeds opnieuw te luisteren naar het Woord.